Waarom vrouwen vaker arbeidsongeschikt raken

Uit de Voorjaarsnota blijkt: jonge vrouwen raken vaak arbeidsongeschikt. Zo vaak, dat dit feit aan het begrotingsgat bijdraagt. In 2025 waren er zelfs bijna 50 procent meer jonge vrouwen in de Wia dan 3 jaar geleden. Vaak was een burn-out of andere stressklachten de oorzaak. Hoe komt dat?

Grenzen aangeven lastig

Het is een optelsom: stress op het werk, bij het zorgen voor kinderen, in het huishouden, contacten onderhouden… Kortom: vrouwen eisen veel van zichzelf, maar anderen óók. Daarbij komt dat steeds meer vrouwen (deels) thuis werken. Dan lopen werk en privé in elkaar over. Ondertussen geven social media druk om een ‘perfect’ maar niet haalbaar ‘einddoel’ te halen.

Grenzen aangeven is belangrijk om te veel stress te voorkomen. Veel vrouwen vinden dat lastig: voor zichzelf opkomen.

Hardnekkige rolpatronen

Maar hoe zit dit bij mannen? Die raken twee keer minder vaak in de Wia. Logisch, zeggen experts: want vrouwen zijn wel meer gaan werken, maar mannen zetten daar te weinig tegenover in de vorm van meer zorgen voor het gezin. Slechts bij 1 op de 10 stellen zijn de taken gelijkmatig verdeeld. Overigens gaat het hierbij niet om onwil van mannen, maar meer om rolpatronen die nu eenmaal lastig te doorbreken zijn.

Die rolpatronen blijken stevig verankerd in de maatschappij. Zo worden meestal vrouwen door de school gebeld over de kinderen, mannen nauwelijks.

Uitval vooral in de zorg en het onderwijs

Het laat zich ook raden waar de meeste stressgerelateerde klachten en dus burn-outs zich voordoen: de zorg en het onderwijs. Twee sectoren die kampen met hoge werkdruk en personeelstekorten. En waar medewerkers vaste roosters hebben, met weinig flexibiliteit of rust.

De werkcultuur helpt in die sectoren ook niet: veel medewerkers sparen elkaar door zélf harder te werken. En dat doen ze misschien ook te graag, omdat ze van nature veel empathie hebben; niet alleen voor collega’s, maar ook cliënten. Dat is een kracht, maar ook een valkuil. Want rust nemen op een werkdag? Gebeurt vaak niet.

Daarbij komt nog dat van vrouwen minder verwacht wordt. Daardoor moeten zij zich steeds opnieuw bewijzen, en dat geeft extra druk en kost meer energie.

Kortom: het gaat hier om emotioneel zware beroepen. Ook omdat er regelmatig heftige gebeurtenissen zijn. Daarvan moet ieder mens bijtanken wanneer hij of zij eenmaal thuis is. Maar vrouwen moeten dan vaker dan mannen nog voor het gezin zorgen. En je neemt je werk ook regelmatig mee naar huis in de zorg en het onderwijs, zodat je in je hoofd ook dáár nog mee bezig bent.

Dan is er nog iets anders wat specifiek voor vrouwen geldt: menstruatie. Daar kan een vrouw flink last van hebben, maar in het werk wordt daar geen rekening mee gehouden. Dat taboe moet doorbroken worden. Zodat vrouwen om een thuiswerkdag kunnen vragen wanneer dat nodig is.

Onvoldoende waardering

En wat staat daar allemaal tegenover in de vorm van waardering? Niet genoeg, volgens psychologen. Met name vrouwen krijgen lage salarissen, terwijl te weinig mensen laten merken dat hun inzet gewaardeerd wordt. Maar juist gezien worden maakt stress minder schadelijk.

Het moge duidelijk zijn: de oorzaken voor de hogere uitval van vrouwen zijn aanwijsbaar. Nu is het zaak om hier aandacht aan te geven.

Auteur: redactie